Opis przypadku
49-letnia pacjentka zgłosiła się do poradni diabetologicznej z powodu niezadowalającej kontroli glikemii oraz postępującego przyrostu masy ciała. Cukrzyca typu 2 została rozpoznana 7 lat wcześniej. Pomimo stosowania leczenia doustnego pacjentka obserwowała podwyższone wartości glikemii na czczo oraz poposiłkowo. W samokontroli glikemia na czczo wynosiła 128–168 mg/dl, a glikemia poposiłkowa 156–238 mg/dl. Pacjentka negowała epizody hipoglikemii.
W wywiadzie dominowały przewlekłe zmęczenie, senność w ciągu dnia, pogorszenie koncentracji, poranne bóle głowy oraz uczucie niewyspania mimo odpowiedniej długości snu. Partner pacjentki zgłaszał głośne chrapanie oraz epizody przerw w oddychaniu podczas snu. Pacjentka od około 5 lat obserwowała stopniowy przyrost masy ciała, szczególnie nasilony po okresie menopauzalnym. Zgłaszała zwiększony apetyt w godzinach wieczornych, napady podjadania oraz trudności w utrzymaniu wcześniejszych prób redukcji masy ciała.
Wywiad żywieniowy wskazywał na nieregularne spożywanie posiłków, pomijanie śniadań, nadmierną podaż produktów wysokoprzetworzonych, słodyczy oraz przekąsek wieczornych. Aktywność fizyczna była niewielka. Pacjentka pracowała biurowo, większość dnia spędzała w pozycji siedzącej i nie podejmowała regularnego wysiłku fizycznego.
W wywiadzie rodzinnym stwierdzono cukrzycę typu 2 u matki, otyłość u ojca oraz nadciśnienie tętnicze u obojga rodziców. Pacjentka nie paliła tytoniu, alkohol spożywała okazjonalnie.
Choroby współistniejące obejmowały: otyłość II stopnia, cukrzycę typu 2, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię mieszaną, niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby oraz obturacyjny bezdech senny rozpoznany rok wcześniej. Pacjentka stosowała metforminę 1000 mg 2 × dziennie, empagliflozynę 10 mg 1 × dziennie, peryndopryl 5 mg 1 × dziennie, indapamid 1,5 mg 1 × dziennie oraz rosuwastatynę 20 mg 1 × dziennie. Terapia CPAP była stosowana nieregularnie, średnio 2–3 godziny na noc, głównie z powodu dyskomfortu maski oraz uczucia suchości w jamie ustnej.
W badaniu fizykalnym stan ogólny pacjentki był dobry. Ciśnienie tętnicze wynosiło 148/92 mmHg, częstość akcji serca 84/min. Stwierdzono otyłość brzuszną, bez obrzęków obwodowych. Nie stwierdzono cech jawnej neuropatii obwodowej.
Parametry antropometryczne przy pierwszej wizycie: masa ciała 104 kg, wzrost 165 cm, BMI 38,2 kg/m², obwód talii 112 cm, obwód szyi...
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
