Otyłość jest przewlekłą, nawrotową i heterogenną chorobą wymagającą długofalowego, zindywidualizowanego leczenia, w którym farmakoterapia stanowi integralny element postępowania, a nie jedynie rozwiązanie rezerwowe. W artykule omówiono aktualne miejsce agonistów receptora GLP-1 w terapii otyłości w świetle nowych dokumentów eksperckich ze szczególnym uwzględnieniem semaglutydu. Podkreślono znaczenie personalizacji leczenia, potrzebę uwzględniania nie tylko parametrów biomedycznych, ale także jakości życia, funkcjonowania psychicznego i długoterminowego zaangażowania pacjenta w terapię. Przedstawiono także psychologiczne konsekwencje otyłości, w tym obesity-related distress i obesity burnout, oraz ich znaczenie dla współpracy terapeutycznej. Szczególną uwagę poświęcono badaniu STEP UP, które wykazało, że semaglutyd w dawce 7,2 mg raz w tygodniu pozwala uzyskać większą redukcję masy ciała niż dawka 2,4 mg, przy zachowaniu profilu bezpieczeństwa zgodnego z klasą leków GLP-1. Wyniki te wzmacniają koncepcję leczenia otyłości jako procesu wymagającego elastycznego doboru intensywności terapii do ciężkości choroby, obecności powikłań oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.
Autor: Katarzyna Cyranka
