Dołącz do czytelników
Brak wyników

Diabetologia

29 listopada 2022

NR 32 (Listopad 2022)

Leczenie dyslipidemii aterogennej u pacjentów z cukrzycą typu 2

0 247

Dyslipidemie to jedne z najczęstszych zaburzeń metabolicznych w grupie osób dorosłych. Do najważniejszych i najczęściej spotykanych zaliczamy hipercholesterolemię, dyslipidemię aterogenną oraz hipertrójglicerydemię. Dyslipidemia aterogenna najmocniej przyczynia się do rozwoju miażdżycy. Jest w populacji polskiej chorobą mocno „niedodiagnozowaną”. Często współistnieje z cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym oraz otyłością. Celem leczenia dyslipidemii aterogennej jest obniżenie ryzyka sercowo-naczyniowego. W postępowaniu niefarmakologicznym najważniejsze są: odpowiednia dieta, wysiłek fizyczny, rzucenie palenia oraz prawidłowa higiena snu. Leczenie farmakologiczne dyslipidemii aterogennej rozpoczyna się od statyny. W przypadku osób z współwystępującą cukrzycą lub zespołem metabolicznym optymalną terapią jest połączenie statyny z fenofibratem. W badaniach sugeruje się, że fenofibrat może mieć działanie renoprotekcyjne w tej grupie pacjentów. Pomimo wielu możliwości farmakologicznych i niefarmakologicznych jedynie około 10% pacjentów osiąga założony cel terapeutyczny w leczeniu dyslipidemii.

Dyslipidemie to grupa chorób charakteryzujących się nieprawidłowym stężeniem lipidów i lipoprotein w osoczu. Są to jedne z najczęstszych zaburzeń metabolicznych w grupie osób dorosłych. Współistnieją w wielu przypadkach z otyłością, cukrzycą typu 2 oraz nadciśnieniem tętniczym, pogarszając rokowanie w chorobach sercowo-naczyniowych. Istnieje wiele rodzajów dyslipidemii. Do najważniejszych i najczęściej spotykanych należą hipercholesterolemia, dyslipidemia aterogenna, ciężka hipertrójglicerydemia.
Dyslipidemia aterogenna charakteryzuje się współwystępowaniem w surowicy krwi:

POLECAMY

  • zwiększonego stężenia trójglicerydów wynoszącego od 150 mg/dl do 500 mg/dl,
  • zmniejszonego stężenia frakcji HDL-C wynoszącego poniżej 40 mg/dl u mężczyzn; poniżej 45 mg/dl u kobiet lub poniżej 50 mg/dl u kobiet z cukrzycą typu 2,
  • nieprawidłowych cząsteczek LDL (tzw. małe, gęste LDL) [1].

Epidemiologia

Dyslipidemia aterogenna w polskiej populacji jest chorobą mocno „niedodiagnozowaną”, kryteria rozpoznania są bowiem nierozerwalnie związane z wykonaniem lipidogramu. Badanie to jest jednak często pomijane zarówno w trakcie pobytów szpitalnych, jak i w lecznictwie ambulatoryjnym [2]. Nie ma danych dotyczących częstości występowania dyslipidemii aterogennej w populacji polskiej. Wiadomo jednak, że wśród dorosłych Polaków stężenie frakcji HDL cholesterolu niższe niż 40 mg/dl obserwuje się u 35% mężczyzn, stężenie HDL-C mniejsze niż 50 mg/dl u 38% kobiet. Na podstawie danych przedstawionych badaniu NATPOL 2011 możemy stwierdzić, że u około 22% badanych z populacji ogólnej, w tym 28% mężczyzn i 14% kobiet, stężenie trójglicerydów w surowicy przekracza 150 mg/dl [3]. Porównanie wyników badań WOBASZ i WOBASZ II udowodniło również, że w ciągu ostatnich lat liczba osób z zaburzeniami gospodarki lipidowej nie zmieniła się znacząco [4].

Badanie kliniczne i rozpoznanie

Dyslipidemię aterogenną najczęściej rozpoznaje się u p...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Choroby Cywilizacyjne w Praktyce Lekarskiej – Kardiologia i diabetologia"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!

Przypisy