Algorytmy leczenia cukrzycy typu 2 w 2025 roku – co się zmieniło?

Powikłania sercowo-naczyniowe i choroby nerek są najczęstszą przyczyną zgonów u pacjentów z cukrzycą. Obecnie w standardach opieki diabetologicznej w Polsce na 2025 r. kluczowym elementem jest profilaktyka powikłań cukrzycy. Podkreśla się konieczność wczesnego wykrywania oraz skutecznego leczenia czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak nadciśnienie, dyslipidemia czy niekontrolowana glikemia. To holistyczne podejście obejmuje edukację pacjentów w zakresie profilaktyki zdrowotnej: żywienia, aktywności fizycznej, snu, regularne monitorowanie stanu zdrowia wraz z oceną czynników ryzyka, wykorzystanie potencjału technologii, jak systemy do ciągłego monitorowania glikemii, mobilne aplikacje medyczne oraz wdrażanie indywidualnych planów terapeutycznych. Celem jest zmniejszenie częstości występowania powikłań mikro- i makroangiopatycznych, co przekłada się na poprawę jakości życia chorych i ograniczenie obciążenia systemu opieki zdrowotnej. Ostatecznie celem takiego postępowania jest wydłużenia życia chorego. Filarami w farmakoterapii cukrzycy typu 2 nadal są inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego (SGLT2i, sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors) oraz analogi ludzkiego hormonu glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1, glucagon-like peptide 1). Obie grupy leków wykazują szeroką skuteczność metaboliczną w redukcji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego przy jednoczesnym bezpieczeństwie działania w szerokim spektrum pacjentów z cukrzycą typu 2.