Choroba otyłościowa to przewlekła, postępująca i nawracająca choroba metaboliczna, u której podstaw leżą zaburzenia homeostazy energetycznej wynikające ze współdziałania genotypu i stylu życia. Diagnozowana jest na podstawie nadmiernego nagromadzenia tkanki tłuszczowej u mężczyzn powyżej 25%, a u kobiet powyżej 30% masy ciała [1, 2]. Nieustępowanie samoistne oraz wysoki potencjał rozwoju powikłań wielonarządowych nadają chorobie status priorytetowej jednostki klinicznej (ICD-10: E66) [1, 2]. Dane epidemiologiczne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO – Word Health Organization) pokazują zatrważające tempo wzrostu zachorowalności i nadanie chorobie miana „globalnej epidemii”. Zgodnie z tymi danymi ponad miliard ludzi na świecie żyje z otyłością, w tym 880 mln dorosłych i 159 mln dzieci [1].
Podobnie Polska znajduje się w czołówce krajów europejskich pod względem tempa przyrostu masy ciała u dzieci i młodzieży. Z danych wynika, że 56–60% Polaków ma nadmierną masę ciała (łącznie nadwaga i otyłość), a na samą otyłość, czyli BMI ≥ 30 kg/m2, choruje ok. 9 mln dorosłych Polaków, co stanowi 21–24% populacji [1].banner NPWZ w artykule
Patofizjologia otyłości obejmuje kaskadę zaburzeń metabolicznych, takich jak insulinooporność, hiperinsulinemia, profil prozakrzepowy i prozapalny oraz pobudzenie układu adrenergicznego, które konstytuują zespół metaboliczny. Powikłania te manifestują się klinicznie pod postacią chorób układu krążenia, udarów niedokrwiennych, cukrzycy typu 2, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (MASLD), obturacyjnego bezdechu sennego (OBS) czy trudności prokreacyjnych. Ponadto otyłość indukuje patologie układu kostno-stawowego, zwiększa ryzyko onkogenezy oraz negatywnie wpływa na dobrostan psychiczny osoby z otyłością [3, 4].
Leczenie otyłości to długofalowy proces kliniczny, którego sukces zależy od partnerskiej relacji osoby chorującej na otyłość z zespołem terapeutycznym. Strategia terapeutyczna koncentruje się na redukcji nadmiaru tkanki tłuszczowej, korekcie współistniejących zaburzeń metabolicznych oraz utrzymaniu efektów w długiej perspektywie czasowej. Skuteczna terapia nie opiera się na doraźnych rozwiązaniach farmakologicznych, lecz wymaga kompleksowej modyfikacji stylu życia [5–8]. Należy podkreślić, że długoterminowa efektywność interwencji dietetycznej i ruchowej jest często limitowana brakiem trwałoś...
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
