Preparat złożony łączący stałą proporcję insuliny bazowej i agonisty receptora GLP-1 to połączenie insuliny glargine (iGlar, 100 j./ml) i krótko działającego agonisty receptora GLP-1 – liksysenatydu (Lixi). Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2 w skojarzeniu z metforminą lub metforminą z flozyną. Aktualnie dostępne są dwa wstrzykiwacze SoloStar pozwalające na indywidualizację zakresu dawek: 10–40 jednostek oraz 30–60 jednostek. Wersja 100/50 (10–40 j.) dostarcza 1 j. iGlar + 0,5 μg Lixi (10–40 j. glarginy + 5 do 20 μg liksysenatydu), natomiast wersja 100/33 (30–60) dostarcza 1 j. iGlar + 0,33 μg Lixi (30–60 j. glarginy + 10–20 μg Lixi). Z praktycznego punktu widzenia proporcjonalne sprzężenie składników sprawia, że wraz z korektą dawki insuliny bazalnej rośnie lub maleje dawka GLP-1 RA – ułatwia to praktyczną titrację, a jednocześnie ogranicza maksymalną dawkę Lixi do 20 μg/d. Insulina glargine 100 j./ml (iGlar) to długo działający (24 h) analog insuliny bazowej o płaskim profilu, z dominującym wpływem na stężenie glukozy na czczo (FPG), przy czym biodostępność i czas działania umożliwiają schemat podania raz/dobę o stałej porze [1, 2]. Liksysenatyd to syntetyczny, krótko działający agonista receptora GLP-1, peptydowy analog eksendyny-4, zmodyfikowany w części C-terminalnej, co zwiększa odporność na proteolizę DPP-4 i umożliwia dawkowanie raz na dobę. Wiąże się z receptorem GLP-1 sprzężonym z białkiem Gs na komórkach β trzustki, podnosząc stężenie cAMP i aktywując szlak PKA/Epac2, co nasila zależne od stężenia glukozy wydzielanie insuliny (przy niskiej glikemii efekt ten wygasa), stąd zmniejsza ryzyko niedocukrzenia. Równocześnie hamuje wydzielanie glukagonu z komórek α, zmniejszając wątrobową produkcję glukozy po posiłku. Kluczowym elementem jego działania jest wyraźne spowolnienie opróżniania żołądka, które ogranicza glikemię poposiłkową (PPG). Połączenie insuliny glargine z liksysenatydem to połączenie kontroli nad hiperglikemią na czczo i poposiłkową, z mniejszą potrzebą eskalacji dawki insuliny i mniejszym ryzykiem hipoglikemii oraz z neutralnym/korzystnym wpływem na masę ciała w porównaniu ze złożoną insulinoterapią [2, 3].
POLECAMY
Skuteczność i bezpieczeństwo terapii z użyciem insuliny glargine i liksysenatydu w stałych proporcjach zależy w dużej mierze od prawidłowego prowadzenia titracji. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego oraz rekomendacjami PTD 2025 proces ten powinien być stopniowy, prosty i zorientowany na wartości FPG, przy jednoczesnym monitorowaniu objawów hipoglikemii i tolerancji przewodu pokarmowego...
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
