Choroby układu sercowo-naczyniowego (CVD) stanowią główną przyczynę zachorowalności i śmiertelności na świecie. Do najważniejszych czynników ryzyka rozwoju CVD, obok hiperlipidemii i nadciśnienia tętniczego, należą cukrzyca, choroba nerek oraz zespół metaboliczny. Patofizjologia rozwoju CVD u pacjentów z cukrzycą typu 2 polega na zwiększonej produkcji reaktywnych form tlenu, które poprzez nasilenie dysfunkcji śródbłonka i zmniejszenie produkcji tlenku azotu (NO) prowadzą do nadekspresji molekuł adhezyjnych i w konsekwencji do rozwoju bądź progresji blaszki miażdżycowej. Dlatego też cukrzyca typu 2 zwiększa średnio dwukrotnie ryzyko wystąpienia CVD i ponadpięciokrotnie ryzyko śmiertelności. Podobnie zespół metaboliczny, który należy rozpoznać przy współistnieniu co najmniej trzech z pięciu zaburzeń metabolicznych [tj. hipertrójglicerydemia ≥ 150 mg/dl, nieprawidłowa glikemia na czczo 5,6–6,9 mmol/l, ciśnienie tętnicze ≥ 130/85 mm Hg, obwód pasa u mężczyzn ≥ 94 cm i u kobiet odpowiednio ≥ 80 cm, stężenie cholesterolu frakcji lipoprotein o dużej gęstości (high-density lipoproteins – HDL) u kobiet i mężczyzn, odpowiednio < 1,2 mmol/l i 1,0 mmol/l] istotnie przyczynia się do zwiększenia ryzyka nie tylko śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych, ale również ryzyka wystąpienia udaru mózgu, który zazwyczaj powoduje poważne implikacje kliniczne w tym przedwczesne inwalidztwo i/lub niepełnosprawność.
POLECAMY
Autorzy wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (European Society of Cardiology – ESC) i Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (PTK) dotyczący...
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
