Dołącz do czytelników
Brak wyników

Diabetologia

29 listopada 2022

NR 32 (Listopad 2022)

Leczenie niedoczynności tarczycy lewotyroksyną – wskazania, metody i cele terapii

0 484

Niedoczynność tarczycy jest jedną z najczęstszych endokrynopatii. Spowodowana jest ona głównie przez przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto). Objawy niedoczynności tarczycy są bardzo różnorodne i zależą od wieku pacjenta, płci oraz chorób towarzyszących. Tyroksyna jest lekiem pierwszego rzutu u większości chorych z niedoczynnością tarczycy, niezależnie od jej przyczyny. Leczenie tyroksyną prowadzi do klinicznej i biochemicznej eutyreozy, a monitorowanie leczenia oparte jest na oznaczeniach stężenia TSH. Zalecana dawka tyroksyny oraz docelowe stężenie TSH zależą od przyczyny i ciężkości niedoczynności tarczycy, wieku chorego, płci, masy ciała oraz obecności chorób towarzyszących, ale najczęściej wynosi 1–2,5 mU/l. Docelowe TSH powinno być wyższe u chorych w starszym wieku z chorobami serca. Pełne dobowe zapotrzebowanie na tyroksynę wynosi 1,6–2 µg/kg masy ciała.

Niedoczynność tarczycy stanowi jeden z najczęstszych problemów endokrynologicznych w codziennej praktyce tak lekarzy endokrynologów, lekarzy internistów, jak i lekarzy pierwszego kontaktu. Najczęstsze przyczyny niedoczynności tarczycy to przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) oraz stan po radioterapii lub operacji z powodu wola, a jej objawy są bardzo różnorodne i zależą od stopnia niedoboru tyroksyny, wieku pacjenta, płci oraz chorób towarzyszących. Lewotyroksyna jest najczęściej stosowanym lekiem w niedoczynności tarczycy u większości chorych, niezależnie od przyczyny. Leczenie tyroksyną powinno prowadzić do klinicznej i biochemicznej eutyreozy, czyli stanu klinicznego wyrównania czynności tarczycy, a monitorowanie leczenia oparte jest na oznaczeniach stężenia TSH (tyreotropiny) we krwi, której stężenie docelowe zależy od przyczyny i ciężkości niedoczynności tarczycy, wieku chorego, masy ciała oraz chorób towarzyszących. Nie ma zatem jednego uniwersalnego sposobu postępowania terapeutycznego u chorych z niedoczynnością tarczycy. 

POLECAMY

Regulacja wydzielania hormonów tarczycy

Czynność tarczycy podlega typowej regulacji hormonalnej odbywającej się na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego. W podwzgórzu wydzielana jest tyreoliberyna (TRH), która pobudza przedni płat przysadki do syntezy TSH, czyli tyreotropiny, która jest hormonem tropowym dla gruczołu tarczycowego. Pod jej wpływem tarczyca produkuje i wydziela do krwiobiegu tyroksynę (T4) i trijodotyroninę. Do syntezy hormonów tarczycy niezbędny jest jod, który organizm pobiera głównie z pożywienia. Tyroksyna zawiera 4 atomy jodu (stąd skrót T4), natomiast trijodotyronina – 3 atomy (T3). Około 90% T3 i T4 w krwiobiegu związane jest z białkami transportującymi – TBG (globuliną wiążącą tyroksynę), TTR (transtyretyną) oraz albuminami. Zmiany...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Choroby Cywilizacyjne w Praktyce Lekarskiej – Kardiologia i diabetologia"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!

Przypisy