Dołącz do czytelników
Brak wyników

Diabetologia , Otwarty dostęp

3 marca 2022

NR 29 (Luty 2022)

Czynność układu oddechowego u pacjentów z zaburzeniami homeostazy glukozy

0 719

Zaburzenia metabolizmu glukozy są przyczyną wielu schorzeń. Najczęściej w tym kontekście omawiane są schorzenia układu sercowo-naczyniowego, nerek, układu nerwowego czy narządu wzroku. Stosunkowo mało uwagi poświęcano schorzeniom układu oddechowego. Obecnie wiadomo, że zaburzenia metabolizmu glukozy stosunkowo wcześnie prowadzą do dysfunkcji układu oddechowego, stąd też wskazane jest wdrożenie monitorowania tego układu u wszystkich chorych z insulinoopornością i zaburzeniami homeostazy glukozy. Zwiększona u chorych z zaburzeniami homeostazy glukozy, nieenzymatyczna glikacja białek w śródmiąższu płuc prowadzi do rozwoju śródmiąższowej choroby płuc i do upośledzenia wymiany gazowej w pęcherzykach. Aktualnie konieczne jest również zwrócenie uwagi na zagrożenie, jakie niesie za sobą pandemia. Wiele wskazuje na to, że u chorych z zaburzeniami homeostazy glukozy takie zakażenie niesie za sobą szczególnie groźne skutki, stąd chorzy ci powinni być objęci szczególną ochroną.

Zaburzenia metabolizmu glukozy są przyczyną wielu schorzeń. W analizie powikłań u pacjentów z zaburzeniami homeostazy glukozy pod uwagę brane są najczęściej schorzenia układu sercowo-naczyniowego, nerek, układu nerwowego czy narządu wzroku. Stosunkowo mało uwagi poświęcano schorzeniom układu oddechowego, chociaż doniesienia o nieprawidłowościach w układzie oddechowym u chorych na cukrzycę mają już dosyć długą historię. W 1982 roku przedstawione zostały wyniki badań sekcyjnych płuc pacjentów z cukrzycą [1]. Autorzy stwierdzili w ścianie naczyń bardzo zróżnicowane zmiany o charakterze mikroangiopatii cukrzycowej. Uznano, że zmiany te stanowią podłoże zmian prowadzących do niewydolności płucno-sercowej będącej jedną z przyczyn zgonów u chorych na cukrzycę. 
W 1990 roku opublikowano wyniki badań przeprowadzonych u młodych chorych z cukrzycą insulinozależną. Badania te wykazały obniżenie pojemności płuc (TLC: Total Lung Capacity) [2]. Podobne nieprawidłowości opisywali również inni autorzy. W 1990 roku opublikowano wyniki badań przeprowadzonych zarówno u pacjentów młodocianych, jak i w grupie pacjentów starszych, u których stwierdzano nieprawidłowości manifestujące się zmniejszeniem objętości płuc [3]. W 1995 roku opisano występowanie w płucach zwłóknienia guzkowatego (nodular fibrosis), które to zmiany uznano za typowe dla cukrzycy [4].
Obserwacje dotyczące zwiększonej skłonności chorych na cukrzycę do schorzeń układu oddechowego opisywali także inni autorzy [5–7].

POLECAMY

Patofizjologia zmian płucnych 

Patofizjologia zmian płucnych w cukrzycy jest zróżnicowana. Zwiększona nieenzymatyczna glikacja białek w śródmiąższu płuc prowadzi do rozwoju śródmiąższowej choroby płuc (ILD: Interstitial Lung Disease) i do upośledzenia wymiany gazowej w pęcherzykach. 
Zmiany płucne stwierdzane są w różnych typach cukrzycy [8, 9]. U chorych z cukrzycą typu 2 stwierdzono zmniejszenie rezerwy mikronaczyniowej pęcherzyków płucnych manifestujące...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż bezpłatne konto Zaloguj się

Przypisy