Migotanie przedsionków (atrial fibrillation – AF) jest jedną z najczęściej występujących arytmii. Obecność AF wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju niewydolności serca (heart failure – HF), wystąpienia niekorzystnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym udarów mózgu, napadów przemijającego niedokrwienia mózgu, niepełnosprawności oraz z pogorszeniem jakości życia pacjentów. Częstość występowania AF jest wyższa w krajach rozwiniętych w porównaniu do krajów rozwijających się. W krajach rozwiniętych większa jest częstość występowania czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (cardiovascular – CV)
związanego z AF oraz populacja jest starsza [1–4].
POLECAMY
Aktualne zasady diagnostyki i leczenia pacjentów z AF można znaleźć w wytycznych ekspertów Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (European Society of Cardiology – ESC) oraz Europejskiego Stowarzyszenia Chirurgii Serca i Klatki Piersiowej (European Association for Cardio-Thoracic Surgery – EACTS) z 2024 r. Kluczowym elementem tego dokumentu jest obowiązujący aktualnie schemat (ścieżka) postępowania o akronimie AF CARE. Jednym z elementów postępowania w przypadku AF jest, według tej ścieżki, skutecznie prowadzona terapia przeciwkrzepliwa (A – avoid stroke) [5, 6].
W pracy omówiono wybrane aspekty związane z prowadzeniem terapii przeciwkrzepliwej u pacjentów z AF, korzystając z jednego z najczęściej używanych w naszym kraju leków przeciwzakrzepowych – z dabigatranu. Na początku opisano mechanizm działania tego leku i wskazano na skuteczność prowadzenia terapii przeciwkrzepliwej z jego wykorzystaniem. Następnie podano wskazania do jego stosowania oraz dawkowanie w poszczególnych grupach pacjentów. Zwrócono także uwagę na możliwość odwracania działania przeciwkrzepliwego dabigatranu, korzystając z fragmentu humanizowanego przeciwciała monoklonalnego – idarucyzumabu.
Mechanizm działania dabigatranu
Dabigatran jest jednym z bezpośrednich doustnych antykoagulantów (direct oral anticoagulants – DOAC, inaczej zwanych też novel oral anticoagulants – NOAC). Zmniejszają one krzepnięcie krwi bez wpływu na witaminę K, w przeciwieństwie do starszych leków przeciwkrzepliwych, czyli acenokumarolu i warfaryny (vitamin K antagonists – VKA) [7, 8]. Oprócz dabigatranu do DOAC należą: apiksaban, rywaroksaban i edoksaban. Apiksaban i rywaroksaban także są powszechnie wykorzystywane w naszym kraju [9–12].
Mechanizm działania dabigatranu polega na bezpośrednim hamowaniu aktywności czynnika II kaskady krze...
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
