W lutowym wydaniu czasopisma Kardiologia i diabetologia poruszamy temat terapii farmakologicznej niewydolności serca. Przewlekła niewydolność serca pozostaje jednym z najpoważniejszych wyzwań współczesnej kardiologii, a jej przebieg jest ściśle związany z nadmierną aktywacją układów neurohormonalnych i postępującym remodelingiem mięśnia sercowego. Wytyczne wskazują na konieczność szybkiego wdrożenia terapii opartej na czterech filarach: ACEI/ARNI, β-adrenolityku, antagoniście receptora mineralokortykoidowego oraz inhibitorze SGLT2. Każda z tych grup leków oddziałuje na odmienny mechanizm patofizjologiczny, a ich łączne zastosowanie przynosi efekt synergistyczny obejmujący stabilizację hemodynamiczną, ograniczenie włóknienia i poprawę funkcji nerek. Kompleksowe podejście przekłada się na ponad 70-procentową redukcję śmiertelności oraz istotne zmniejszenie liczby hospitalizacji. Dlaczego szybkie wdrożenie terapii ma kluczowe znaczenie dla rokowania? Czym różnią się poszczególne filary leczenia pod względem mechanizmu działania i profilu klinicznego? Jak inhibitory SGLT2 zmieniły podejście do leczenia niewydolności serca, niezależnie od współistnienia cukrzycy? Zapraszamy do lektury!