Według autorów zaktualizowanych w 2025 roku wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących postępowania w dyslipidemiach lipoproteina(a) [Lp(a)] u dorosłych powinna być oznaczona co najmniej jeden raz w życiu. Szczególnie przydatne jest oznaczenie Lp(a) u osób z hipercholesterolemią rodzinną, przedwczesnym wywiadem miażdżycowej choroby sercowo-naczyniowej lub pośrednim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Wartości Lp(a) powyżej 50 mg/dl są istotnym modyfikatorem ryzyka sercowo-naczyniowego, które podwyższają jego kategorię i obligują do agresywniejszego leczenia dyslipidemii. Preferowane jest podawanie wartości Lp(a), z wykorzystaniem jednostki nmol/l, jednakże dla celów klinicznych akceptowalne są jednostki masy (mg/dl).
Autor: Monika Kozieł-Siołkowska
Leczenie chorych z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (ang. venous thromboembolism – VTE), którzy ukończyli standardowe leczenie przeciwzakrzepowe, obejmuje leczenie uciskowe oraz ustalenie wskazań do ewentualnego przedłużonego leczenia przeciwkrzepliwego. W przypadku wybranych chorych należy rozważyć umieszczenie filtru w żyle głównej. We wstępnym i podtrzymującym leczeniu przeciwkrzepliwym preferowane są nowe doustne antykoagulanty, z wyjątkiem pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym, którzy powinni być leczeni antagonistami witaminy K.
Trimetazydyna jest znanym i sprawdzonym lekiem w terapii uzupełniającej u chorych z przewlekłym zespołem wieńcowym (ang. chronic coronary syndrome – CCS). Na podstawie wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących CCS należy rozważyć włączenie trimetazydyny jako leczenia drugiego rzutu, aby zredukować częstość występowania objawów dławicy i poprawić tolerancję wysiłku u chorych, u których leczenie za pomocą β‑adrenolityków, blokerów kanału wapniowego i długo działających azotanów jest źle tolerowane, przeciwwskazane lub niewystarczające do opanowania objawów dławicowych. Ponadto można rozważyć stosowanie trimetazydyny jako leczenia pierwszego rzutu w celu zmniejszenia częstości napadów dławicy i poprawy tolerancji wysiłku u pacjentów z wolną czynnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym.